ตั้งฉากถ่ายภาพแบบไหนที่ ให้แสงดีที่สุด

 

ตู้ถ่ายภาพ

 

เอโลดีพาพวกเราออกไปฟูถนนอันแสนคับคั่ง แสงอาทิตย์สาดส่องอยู่ใต้ท้องฟ้าไร้เมฆ นี่คือนิวยอร์กแบบที่ผมหวังว่าจะได้เห็น อาคารอิฐมอซอที่มีร้านรวงทันสมัยอยู่ชั้นล่าง อพาร์ตเมนต์สูงที่มีตู้แอร์ยื่นออกมานอกหน้าต่างเหมือนตู้เย็นขนาดเล็กสักกองหนึ่งที่ถูกโยนไปติดไว้ด้านหน้าตึกโดยซูเปอร์แมน มีผู้คนอยู่ทุกหนทุกแห่ง บางทีอาจจะอยู่ในอาการรีบร้อนกว่าปกติ เพราะลมหนาวซึ่งกำลังแทะจมูกพวกเขา ครึ่งหนึ่งของจำนวนแท็กซี่ที่มีอยู’บนโลกกำลังเร่งมุ่งหน้าไปทางใต้แบบเจ๊กตื่นไฟ ราวกับพวกเขาหวังว่ามันน่าจะอบอุ่นกว่าในย่านดาวน์ทาวน์เราเข็นกระเปาของเราไปยังอพาร์ตเมนต์ของเอโลดี แล้วเธอก็อธิบายให้ฟังว่าอเมริกา หรือจริงๆ แล้วหมายถึงส่วนนี้ของแมนฮัตตันได้รับการบุกเบิกอาณานิคมอีกครั้งจากฝรั่งเศสอย่างไร สองร้อยปีมาแล้วหลังจากฝรั่งเศสขายพื้นที่ส่วนสุดท้ายในอเมริกาให้กับสาธารณรัฐที่ต้อยประสบการณ ด้เรึ่มหัดบินในพื้นที่สามช่วงตึก เราเห็นร้านสาขาแฟชั่นของฝรั่งเศส แบรนด์เสื้อผ้าเด็กของฝรั่งเศส กล่องไฟถ่ายภาพสินค้า ร้านทำผมฝรั่งเศส เบเกอรึ่ฝรั่งเศส และโรงงานช็อกโกแลตฝรั่งเศสที่มีบรรดากล่องของหวานกุ๊กกิ๊กน่ารักวางอยู่เหมือนประติมากรรมในพิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ (ในราคาเดียวกับงานแสดงศิลปะสมัยใหม่ด้วยครีบ) นึ่ยังไม่นับแกลเลอรีเล็กๆ สองแห่งทึ่มผลงานของแมทีสและปิกาสโซ สองปรมาจารย์อยู่บนหน้าต่างอีกด้วย“คุณดูสิ” ผมบอกแฟนสาวของผม ‘อเมริกาไม่ได้เป็นชาติเดียวที่แพร่หลรวพ  ใช่ค่ะ แต่ฝรั่งเศสทำแบบนี้กับแมทีสแทนที่จะเป็นแมคโดนัลด์น่ะ”ชาวอเมริกันที่ผมพบในปารีสและลอนดอนมักจะพยายามบอกผมว่าลังคมของพวกเขาปราศจากซนชั้น แต่ที่อัปเปอร์อีสต์ไซด์ อาคารของเอโลดีดูหรูกว่าบ้านหลังอื่นๆ ที่เราได้เห็นมาหลายล้านเท่า มันอยู่ในระยะที่มองเห็นยอดไม้ซึ่งปกคลุมด้วยหมอกของเซ็นทรัลปาร์ก มีงานก่อสร้างด้วยหินแบบอาร์ตนูโวสุดหรูตกแต่งด้านหน้าอาคารและกันสาดยาวสีเขียวลากจากทางเข้าประตูไปล่ปลายของทางเดินด้านข้าง คุณควรจะมาถึงด้วย’รถลิมูชี’น’นะ’นี่ ไม่ใช่ลากกระเป๋ามาแบบที่เราท่าคนเฝัาประตูในชุดยูนิฟอร์มรีบมาเปิดประตูกรอบทองเหลืองหนักอึ้งให้ เขาอยู่ในวัยกลางคน ทำผมทรงหวีเสยเรียบด้วยนํ้ามันแบบเอลวิส และสำรวจอเล็กชากับผมราวกับว่าเราเป็นพวกเร่ร่อนหนุ่มสาวที่กำลังวางแผนจะอาศัยนอนบนพื้นหินอ่อนสีขาวแวววับที่ล็อบบี้ของเขาเอโลดิเยื้องย่างอย่างสง่าผ่าเผยผ่านเขาไป กล่องไฟlightroom หยุดเพียงเพื่อถามว่าเขาจะช่วยอเล็กชาถือกระ เป๋าได้ไหม

“ให้เขาไปหนึ่งดอลลาร์เมื อเราไปถึงลิฟต์นะ” เธอบอก ผมเป็นภาษาฝรั่งเศสอพาร์ตเมนต์ของเอโลดีบนซั้นสี่นั้น ‘ค่อนข้างใหญ่’ อย่างที่เธอบอก ห้องนั่งเล่นกรุด้วยไม้ มีจอภาพขนาดครึ่งหนึ่งของโรงภาพยนตร์อยู่บนผนังด้านหนึ่ง และทางเดินที่มีดมิดก็ยาวสุดลูกหูลูกตา เหมือนจะนำเราไปสุดทางถึงบรูคลินเลยก็ได้ผมกำลังจะถามอยู่ว่าเธอใช้เล่ห์กลอันใดถึงไปทำข้อตกลงเฝัาบ้านสุดวิเศษนี้มาได้ ก็พอดีกับที่มนุษย์แคระคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นและตอบคำถามทุกข้อของผม เขาอายุประมาณสองร้อยปีเห็นจะได้ สูงห้าฟุตพร้อมใบหน้าที่เหมือนลูกวอลนัตขัดเงา และวิกผมบลอนด์ที่ชวนให้นึกถึงขวดนํ้าหอมชาแนลน้มเบอร์ไฟว์ของจีน นึ่คงจะเป็นคุณคลินต์ร็อกสตาร์ เขาแต่งตัวเหมือนนายพลยุคนโปเลียนลักคน photoboxdiy เป็นไปได้ว่านี่คือรูปลักษณ์แบบเดอะบีตเทิลส์ในปี 1967 ภาคฝรั่งเศสก็เป็นได้“ดีจ้ะที่หรัก” เขาพูดเสียงแหบแห้ง และเอโลดีก็โน้มตัวไปข้างหน้าเพื่อให้เขาสอดลิ้นเข้ามาในปากของเธอ ผมสบตากับอเล็กชาหนึ่งทีเราทั้งคู่นึกออกแล้วว่าไอ้งานเฝ็าบ้านนี่คืออะไร เธอคงไม่ได้เฝัาบ้าน อย่างเดียวเป็นแน่คลินต์พยักหน้าอย่างเสียไม่ไดีให้ผม แต่ฝ่ายอเล็กชาดูเหมือนจะไปจุดประกายให้ดอกไมืไฟอะไรสักอย่างภายใต้วิกฃองเขาเข้าให้ เขาทำรูจมูกบานใส่เธอและเดินปราดเข้ามา“เอ้ ที่ห’รัก เธอ ฉอบ พาร์ดี้ มั้ย” เขานํ้าลายสอ“ไม่นะคลินต์ เอโลดีพูดเป็นภาษาฝรั่งเศส “เธอไม,ใช่…”“อา” คลินต์เบะปากอย่างผิดหวัง หน้าที่อีกอย่างในบ้านนี้ของเอโลดีดูเหมือนจะเผยออกมาแล้ว เธอจัดหาผู้ร่วมงานปาร์ตี้ให้กับเขานั่นเอง“เพื่อนของฉันต้องการโรงแรม” เธอบอกเขา ยังพูดเป็นภาษาฝรั่งเศส “ห้องนั้นที่บริษัทบันทึกเสียงของคุณเก็บไวัให้คุณน่ะ ให้พวกเขาอยู่ได้มั้ย”“บริษัทบันทึกเสียงเหรอ” คลินต์1ขมวดคิ้ว ซึ่งเป็นการเพิ่มรอยตีนกาให้ตีนกาของเขามากกว่าปกติอีกทึ คงพยายามจะนึกให้ออกว่าเขาเคยได้ยินวลีนี้มาจากที่ไหนกัน“ใช่ค่ะ พวกเขามีห้องอยู่ห้องหนึ่งที่โรงแรมเซลชี”“อา เซลชีใช่มั้ย ซ่ายแล้ว ปายพาร์ดี้กาน!” ดูเหมือนลิ้นของเขาต้องการจะไปล่วงหน้าเพื่อไปหาอะไรดื่มก่อน“ไม่ คลินต์ พวกเขาเป็นแค่เพื่อน” เอโลดีพูด “พวกเขาต้องการที่พัก ไม่ปาร์ตี้น่ ะคลินต์ ไม,ต้องห่วงนะ” เธอพูดกับผม

“เราจัดการได้คือว่าโรงแรมเซลชีเป็นที่ที่พวกร็อกสตาร์ชาวอังกฤษฆ’าแฟนสาวของพวกเขาที่นั่น มันจะเป็นที่ที่เพอร์เฟ็กต์สำหรับคุณที่จะเริ่มต้นอยู่ในอเมริกา ตอนนี้เล่าให้ฉันฟังอีกทึสิเกี่ยวกับงานใหม่ของคุณน่ะ”เธอนั่งลงที่ครัวขนาดเท่าสถานีรถไฟ ผมเล่าให้เธอฟังเกี่ยวกับการสัมภาษณ์งานแบบบ๊องๆ ของผม การแข่งขันเมืองหลวงแห่งการท่องเที่ยวของโลก และโอกาสของผมที่จะมีชีวิตใหม่ทั่วอเมริกา กล่องไฟถ่ายภาพพกพา แบบในหนัง เรื่องอีตาเลียนจ๊อบแล้วคุณจะไปเมืองไหนบ้าง” เธอถามผมบอกเธอ แล้วเธอก็ทวนรายซื่อนั้นกับตัวเอง“แล้วพวกงานอีเวนต์โปรโมตที่คุณต้องจัดมือะไรบ้างล่ะ”“อา” ตรงนี้เองที่เรื่องของผมสะดุดลง สิ่งเดียวที่ทางลอนดอนไม,สามารถบอกผมได้อย่างชัดเจนคือผมต้องทำอะไรในแต่ละเมืองบ้างรายละเอียดยังคงอยู่ในระหว่างการอนุมัติ พวกเขาว่าอย่างนั้น แต่ไม่ต้องกังวลไป ผมไม่ต้องจัดงานตั้งแต่ต้นเอง ผมจะจัดงานกับพันธมิตรท้องถิ่น และผมจะได้รับข้อมูลที่จำเป็นอย่างดีก่อนงานแต่ละครั้ง ถึงแม้ว,าสิ่สิบแปดชั่วโมงดูเหมือนจะสายเกินไปสำหรับบอสตันแล้วนะ“มันเป็นความลับของพระราชินีใช่มั้ยล่ะพอล” เอโลดีแหย่“ในตอนนี้นะ” ผมโกหก

กล่องไฟถ่ายรูป

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s